De krenten uit de pap

Jongens wat een mazzel hebben we! Al een paar dagen strak heldere hemel en heerlijk weer, en dat betekent ook ‘s nachts mooi waarneemweer! Het enige jammere is dat je wel pas rond middernacht kan beginnen deze tijd van het jaar. Ondanks dat vertrok ik al rond 21:15 richting Dijkgatsbos want ik had er zo’n zin in en de spiegel moest nog afkoelen en dan kon ik nog ff emmeren met de telescoop. Dat was geen verkeerde gedachte want uiteindelijk had ik nog steeds geharrewar met de collimatie. Sheesh. De usual opstartstruggles dus, en tel daarbij op dat ik ook mijn jas, met rood lichtje, en mijn tublug was vergeten…

Nou ja. Mijn humeur trok zich er niet zoveel van aan, misschien omdat we al een heel goede nacht gehad hadden…

Toen het uiteindelijk allemaal weer stond, nog voor astroduister, waren we ook met weer een respectabel clubje! Jan, Martijn, Eli, Harro, Willem en Nathan! Oh, en ik zei de gek. Om er even in te komen verschalk ik wat bolhapjes: M13, M5, en snoep ik van de ringnevel in wel erg veel detail, zo vroeg op de avond en zo laag aan de hemel. Nou, het is nog niet echt donker maar toch maar eens serieus beginnen dan… ?

Een object dat ik eigenlijk min of meer per ongeluk had toegevoegd aan de lijst, is NGC4559, de koi fish galaxy aldus Stellarium. Nog noooooooooooit van gehoord maar oh well.. En jeetjedikkies, wat een leuk object is dat! Een relatief helder stelsel met allemaal donkere en lichte vlekjes, aan de oostkant geflankeerd door een lief drietal sterretjes, met aan de westkant een uitwaaierende ‘staart’. Ik heb het geschetst maar mijn noeste arbeid kan dit stelsel geen eer aan doen.

NGC4559, 16″ Nichol/Sumerian, 6.7mm oculair (260x)

Trouwens ook voor het eerst dat ik op A4 schets, want ik was mijn schetsvellen vergeten. Ik zal er nog even bij vertellen; De ‘staart’ was in het echt veel subtieler, en de kern had een detailtje, maar iedere keer dat ik keek leek dat een andere kant op te gaan.

Maar goed, een geweldig leuk object dus, zeker een aanrader! Wel besluit ik dat dit mijn enige schets van de avond wordt, want zo’n groot vel (en werken met een enorme lamp)… het is niet ideaal.

 

Een volgende highlight is de Heron galaxies, Arp 84. Wat een weelde, allemaal verschillende vlekjes… En zit daar nou ook NOG een extra galaxy? Ohhh wat ongelofelijk jammer dat ik niet heb opgeschreven WAAR ik dat dan zag, want google zegt me dat er wel nog eentje vlakbij staat maar of ik nou DiE gezien heb of niet… Later op de avond heb ik een aantal waarnemingen gecheckt met SkySafari, dat ga ik voortaan vaker doen!

Ondertussen staat de kop van de beer op een acceptabele hoogte, en ga ik op zoek naar Coddington’s Nebula, IC2547. Ik had opgeschreven dat hij vlakbij M81/M82 staat dus mijn starhop begint daar, maar zo makkelijk is het nog niet. Uiteindelijk staat hij wel in beeld, een verheldering (of 2?) meer dan een gedefinieerd object. Detectie met de Delos 17.3, het beste met de 11mm. Perifeer wordt hij 4x zo groot.

Uit de waarnemingen van TomC had ik M109 geselecteerd, dacht ik. Nu ik er weer naar zoek kan ik het niet vinden en in het oculair was het ook niet wat ik verwacht had, maar wel een mooi stelsel. Eigenlijk omdat het niet was wat ik verwachtte heb ik er niet zo goed naar gekeken. Dom.

Hierna ga ik op zoek naar NGC3718, en onderweg stuit ik op NGC3738 en 3756. NGC3738 heeft een puntje, de ander is een spiraal. Erg leuke bijvangst! NGC3718 vervolgens is leuk met 11mm zie je de inkeping. Ik was vergeten waarom ik deze op de lijst had gezet maar zodra ik hem in het oculair had, wist ik precies welke het was. Dat gebeurt ook niet altijd zullen we maar zeggen 😉 Er staat nog een klein edge-on stelsel bij dat niet in de PSA staat.

Hierna ga ik samen met Phil Harrington op zoek naar de knotjes in M101. Ik moet zeggen dat het niet bepaald comfortabel waarnemen was, staand met een zwaar boeki n de hand en een veel te grote maar veel te zwakke lamp. Ik heb dan ook maar gewoon vinkjes gezet in het boek bij ieder knotje dat ik gezien heb, en dat zijn: NGC 5471, 5462, 5461, 5455, 5450, 5449, 5453. Maar eigenlijk wil ik dit nog eens opnieuw doen met een chille stoel, een normaal waarneemlampje en een schetsvel.

Had ik trouwens al gezegd dat M101 een BRILJANT object is? Wow.

Net als Steven doe ik nog een poging om M63, de sunflower galaxy mooi te vinden, maar ook hier is de naam gewoon funest voor het waarneemgenot. Het is heus een leuk stelsel, maar wel een beeeeeeeeeeetje 13-in-een-dozijn.

En daarmee is M63 het minst interessante object dat ik heb bekeken (is ook een prestatie natuurlijk) en heb ik een avondje heerlijk krenten uit de pap zitten halen 😀

En natuurlijk is hier nog de verplichte melkwegfoto :p

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *